در زمانهای بسیار قدیم وقتی هنوز پای بشر به زمین نرسیده بود فضیلت ها و تباهی ها دور هم جمع شده بودند آنها از بیکاری خسته وکسل شده بودند.

ناگهان ذکاوت ایستاد و گفت بیایید یک بازی بکنیم مثل قایم باشک همگی از این پیشنهاد شاد شدند و دیوانگی فورا فریاد زد من چشم می گذرم و ازآنجایی که کسی نمی خواست دنبال دیوانگی برود همه قبول کردند او چشم بگذارد.

دیوانگی جلوی درختی رفت و چشمهایش را بست وشروع کرد به شمردن یک...دو...سه...همه رفتند تا جایی پنهان شوند.

لطافت خود را به شاخ ماه آویزان کرد خیانت داخل انبوهی از زباله پنهان شد اصالت در میان ابرها مخفی شد هوس به مرکز زمین رفت دروغ گفت زیر سنگ پنهان می شوم اما به ته دریا رفت طمع داخل کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد و دیوانگی مشغول شمردن بود هفتادونه...هشتاد...و همه پنهان شدند به جز عشق که همواره مردد بود نمی توانست تصمیم بگیرد و جای تعجب نیست چون همه می دانیم پنهان کردن عشق مشکل است در همین حال دیوانگی به پایان شمارش می رسید نود و پنج...نود و شش...هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پرید وبین بوته گل رز پنهان شد.

دیوانگی فریاد زد دارم میام و اولین کسی راکه پیدا کرد تنبلی بود زیرا تنبلی تبلی اش آمده بود جایی پنهان شود و بعد لطافت را یافت که به شاخ ماه آویزان بود دروغ ته دریاچه هوس در مرکز زمین یکی یکی همه را پیداکرد به جز عشق و از یافتن عشق ناامید شده بود.حسادت در گوش هایش زمزمه کرد تو فقط باید عشق راپیدا کنی و او در پشت بوته گل رز پنهان شده است. دیوانگی شاخه چنگک ماننی از درخت چید وباشدت وهیجان زیاد آن را در بوته گل رز فرو کرد و دوباره تا با صدای ناله ای دست کشید عشق از پشت بوته بیرون آمد در حالی که با دستهایش صورتش راپوشانده بود و از میان انگشتانش قطرات خون بیرون می زد شاخه به چشمان عشق فرو رفته بودند و او نمی توانست جایی را ببیند او کور شده بود!دیوانگی گفت من جه کردم؟من چه کردم؟ چگونه می توانم تو را درمان کنم؟ عشق پاسخ داد تو نمی توانی مرا درمان کنی اما اگر می خواهی کمکم کنی می توانی راهنمای من شوی.

و اینگونه است که از آنروز به بعد عشق کور است و دیوانگی همواره همراه اوست! و از همان روز تا همیشه عشق و دیوانگی به همراه یکدیگر به احساس تمام آدم های عاشق سرک  می کشند...

حب الحسین اجننی